Het verhaal achter Sara Socialcare:

Ik ben Sara, een verpleegkundige en persoonlijk begeleider. Jarenlang heb ik gewerkt en werk ik nog steeds met kinderen met een ernstige meervoudige beperking (EMB), zowel met als zonder moeilijk verstaanbaar gedrag (MVG). In die jaren heb ik niet alleen de kinderen leren kennen, maar vooral ook de gezinnen achter de zorg.

Ik zie ouders die alles doen wat binnen hun mogelijkheden licht. Ouders die zich verdiepen in medische handelingen, afspraken maaken, formulieren invullen, gesprekken voeren en ondertussen probeerden vooral ook gewoon vader of moeder te zijn.

Maar ik zie ook iets anders:
Ik zie ouders die steeds opnieuw om hulp vragen, terwijl de antwoorden uitbleven.
Ik zie hoe zij worden aangehoord, maar zich niet gehoord voelen.
Gezien worden als ouder van een dossier, maar niet als gezin.
Met iedere nieuwe afspraak, iedere nieuwe zorgverlener en iedere nieuwe regel lijkt de onrust groter te worden in plaats van kleiner.
Niet omdat professionals hun werk niet goed doen. Integendeel. Ik werk met ontzettend betrokken collega’s. Maar binnen grote organisaties lopen verantwoordelijkheden vaak langs veel verschillende mensen. Juist daardoor gaat soms verloren waar het werkelijk om draait: het kind, het gezin en de mens achter de zorgvraag.

Dat raakt mij.

Ik merk steeds vaker dat ik gezinnen meer wil geven dan binnen mijn functie mogelijk is. Ik wil niet alleen uitleg geven over de zorg, maar ook naast ouders blijven staan. Verbinding maken tussen organisaties, gemeenten, zorgprofessionals en het gezin. Niet nóg iemand zijn die iets komt vragen, maar iemand die overzicht brengt en rust terugbrengt.
Want goede zorg gaat niet alleen over medische handelingen of begeleiding.

Goede zorg gaat over mensen.
Over ouders die weer ouder mogen zijn.
Over broertjes en zusjes die zich gezien voelen.
Over zorgprofessionals die beter kunnen samenwerken.
Over een gezin dat weer kan ademhalen.

Daarom is Sara SocialCare ontstaan.

Niet vanuit een wens om ondernemer te worden, maar vanuit de overtuiging dat gezinnen méér verdienen dan alleen goede zorg.
Ze verdienen iemand die naast hen blijft staan.

“Als je kijkt naar wat mist, zie je de gebreken.
Als je kijkt naar wat er is, zie je de mogelijkheden.”